
ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ပင်လယ်ခရီးသည်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသူသည် မိတ်ဆွေများနှင့်အတူ ပင်လယ်ကို ဖြတ်၍ ကုန်သွယ်ရန် လှေကြီးတစ်စင်းဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လေသည်လည်း သာယာနေပြီး လှေခရီးသည် တည်ငြိမ်ချောမွေ့လျက်ရှိသည်။ သို့သော် ခရီး၏ သုံးပုံတစ်ပုံမျှ ရောက်သောအခါ၌မူ ကောင်းကင်သည် မှောင်မည်းလာပြီး လေသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာတော့သည်။ မုန်တိုင်းသည် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် လှေသည် ပင်လယ်ရေပြင်တွင် တုန်ခါ ကစားနေရသည်။
“အို အဆွေတို့!” ဟု ဘုရားအလောင်းတော်က အော်ဟစ်သည်။ “ဤသို့သော အခြေအနေတွင် ကြောက်လန့်နေခြင်းသည် အကျိုးမရှိပေ။ ငါတို့သည် လှေကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားရမည်။”
သို့သော် သူ၏ မိတ်ဆွေများသည် ကြောက်လန့်နေကြပြီး သူ၏ စကားကို မကြားကြ။ သူတို့သည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးပြီး အကူအညီတောင်းကြသည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သူတို့အား အားပေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့သည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေကြသည်။
“နားထောင်ကြပါ!” ဟု သူက ထပ်မံအော်ဟစ်သည်။ “ငါတို့သည် အသက်ရှင်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာရမည်။ ငါသည် လှေ၏ တက်တိုင်ကို သန်မာအောင် တည်ဆောက်မည်။ သင်တို့လည်း ကူညီကြရမည်။”
သူ၏ စကားကို နားထောင်သူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သူ၏ အားကို အကုန်သုံးပြီး တက်တိုင်ကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ သူသည် ရေစိုနေသော ကျောက်တုံးကြီးများကို လှေပေါ်သို့ တင်၍ တက်တိုင်ကို မြဲမြံအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လှေ၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများကိုလည်း အားစိုက်၍ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
မုန်တိုင်းသည် အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခတ်နေပြီး လှေသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့သည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ရေမသောက်၊ မအိပ်ဘဲ သူ၏ အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ မိတ်ဆွေများသည်မူ အားလျော့နေပြီး အကူအညီမပေးနိုင်ကြ။
နောက်ဆုံးတွင် မုန်တိုင်းသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး လေသည်လည်း သာယာလာသည်။ လှေသည် အနည်းငယ် ပျက်စီးသော်လည်း အလုံးစုံ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သူ၏ မိတ်ဆွေများအား လှေကို ပြင်ဆင်ရန်နှင့် ခရီးဆက်ရန် အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။
“ငါတို့သည် အသက်ရှင်လာခဲ့ပြီ!” ဟု သူ၏ မိတ်ဆွေများက ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောကြသည်။ “သင်၏ ကျေးဇူးကြောင့် ငါတို့သည် ယနေ့ အသက်ရှင်ခွင့်ရခဲ့သည်။”
“ငါသည် ငါ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။” ဟု ဘုရားအလောင်းတော်က ပြန်လည် ဖြေကြားသည်။ “သင်တို့လည်း ကြိုးစားအားထုတ်သင့်သည်။”
ထို့နောက် သူတို့သည် ပျက်စီးသွားသော လှေကို ပြင်ဆင်ပြီး ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သူ၏ မိတ်ဆွေများအား လှေကို မည်သို့ စောင့်ရှောက်ရမည်နှင့် ပင်လယ်ခရီးတွင် မည်သို့ သတိထားရမည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် လုံခြုံစွာ ကမ်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကုန်သွယ်မှုမှလည်း အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။
ဤဇာတ်တော်တွင် ဘုရားအလောင်းတော်သည် ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦး၏ ဂုဏ်အင်္ဂါများနှင့် တာဝန်သိစိတ်ကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်ရုံသာမက သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအားလည်း လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။
— In-Article Ad —
ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်ရုံသာမက သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအားလည်း လမ်းညွှန်ပေးရသည်။ အရေးကြုံလာသောအခါ အားမလျှော့ဘဲ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ရမည်။
ပါရမီ: ဝီရိယပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
425Aṭṭhakanipātaသရဘင်္ကဇာတ်တော်ရှေးအခါက သာယာဝပြောသော မြို့တော် မိထိလာ၌ 'သဉ္စယမင်း' ဟူသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။...
💡 အသက်သည်ကား ပစ္စည်းဥစ္စာထက် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိသည်၊ အသက်ရှိမှသာ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ပြန်လည် ရှာဖွေနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် အသက်ကို အလွန်ပင် တန်ဖိုးထားသင့်သည်၊ မင်းတစ်ပါးဖြစ်ပါက ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဂရုပြုသင့်သည်၊ တရားသဖြင့် မင်းပြုသင့်သည်၊ အကြင်သူတို့သည် ဒုက္ခရောက်နေကြကုန်၏၊ ထိုသူတို့ကို ကူညီစောင့်ရှောက်သင့်သည်၊
164Dukanipātaသစ္စာရှိသောကြက်တူန်းငှက် ထဝ ...
💡 သစ္စာတရားသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ ဆရာသမား သို့မဟုတ် အရှင်သခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်သော ဂုဏ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
91Ekanipātaအလှူရှင်ကျီးကန်းရှေးအခါက မဟာရာဇမင်း တစ်ပါး စိုးစိုးမိုးသော နန်းတော်ကြီး တစ်ခု ရှိလေ၏။ ထိုမင်းကား အလွ...
💡 အလှူပေးကမ်းခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ဖန်တီးပေးသည်။
253Tikanipātaခွေးနှင့် သမင်၏ မိတ်သဟာယ ရှေးအခါက သာဝတ္ထိပြည်၏ အနောက်ဘက်တွင် ကုန်သည်တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် လေလ...
💡 အမှန်တကယ် မိတ်ဆွေသည် အရေးကြုံလာလျှင် ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ ကူညီထောက်ပံ့ပေးပါသည်။ သစ္စာတရားနှင့် မေတ္တာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။
260Tikanipātaမဟာသောဏဇာတ်တော် ၁။ ဘုရားအလောင်းတော်၏ အတိတ်က ရှေးအခါက ကာလတစ်ပါး၊ သာဝတ္ထိပြည်၌ ...
💡 ချစ်သူကို စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် အရေးကြီး၏။ သို့သော် ချစ်သူ၏ ဆန္ဒကို လေးစားခြင်းသည်လည်း အရေးကြီး၏။
263Tikanipātaကျားသစ်ထီး၏ မဟာကရုဏာအရိမဒ္ဒနတိုင်း၊ မဟာဝိဟာရကျောင်းတိုက်ကြီး၏ အရှေ့ဘက်တွင် မဟာသုခတောဟု အမည်ရသော တောအ...
💡 မေတ္တာ၊ ကရုဏာတရားဖြင့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော ကုသိုလ်ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —